Allah bu ayetlerde müminlere durmaksýzýn Allah rýzasý için yaþamayý ve durmaksýzýn yorulmaya devam etmelerini emretmektedir. Müminler imanýn verdiði þevk ile ayetin hükmü gereði Allah yolunda bir iþi bitirince, hemen bir baþka iþ için yorulup çaba sarf etmeye devam ederler. Çünkü müminler için boþ vakit diye bir kavram yoktur. Mümin her gün vakitli yaptýðý ibadetlerin dýþýnda kalan vaktini boþ iþler peþinde geçirmez. Allah iman edenleri, hayatlarý boyunca hem kendi nefislerine uymamakla hem de inkarcýlarýn ahlakýna karþý fikri bir mücadele vermekle görevlendirmiþtir. Bunun için yapmasý gereken pek çok hazýrlýk, yerine getirmesi gereken sayýsýz görevler vardýr. Bu ihlaslý çabanýn bir sýnýrý, bir kesintisi ve ara verilebilecek bir zamaný da yoktur. Bu yüzden müminler için bir iþin bitmesi, yeni faaliyetleri baþlatmanýn vaktinin geldiðinin bir göstergesidir. Allah ayetin devamýnda Müslümanlarý ancak Kendisi'ne raðbet etmeye çaðýrmaktadýr. Yalnýzca Allah'a raðbet etmek, insanýn tek dost ve yardýmcý olarak Allah'ý görmesi, yalnýzca O'nun rýzasýný hedeflemesi ve sadece Allah'ýn hoþnutluðunu esas amaç edinmesi demektir. Mümin için Allah'ýn kendisini beðenmesi, kendisinden hoþnut olmasý tek amaçtýr. Bu nedenle mümin tüm hayatýný Allah'ýn belirlediði kýstaslara göre düzenler, O'nun emir ve yasaklarýna göre hareket eder. Diðer insanlarýn rýzasý, hoþnutluðu amaç deðildir. Yalnýzca Allah kendisinden razý olsun, gerekirse bütün dünya kendisine cephe alsýn, bu kiþi için fark etmez. Önemli olan asýl dost olan Allah'ýn kendisinden hoþnut olmasýdýr. Böyle bir insan kimin ne düþündüðünün, kimin ne söylediðinin, diðer insanlarýn kendisini nasýl deðerlendirdiklerinin kaygýsýný duymaz. Yalnýzca Allah'ýn razý olmasý ve yalnýzca Yüce Allah'ýn sevmesi onun için yeterlidir. Böylece sadece Rabbimiz'e raðbet etmiþ olur.

Devami...